നിറ വ്യത്യാസങ്ങൾ

Tags

, , , , , , ,

983887_1648639118779301_6437966015763403561_n2പുതിയ സ്ഥലമായതിനാൽ ഓരോ ദിവസവും വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരെ കാണുകയും പരിചയപ്പെടാറുമുണ്ട്. അവരോടെല്ലാം ഞാൻ ഇന്ത്യാക്കാരനാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ, അവരുടെ ബഹുമാനവും ആദരവും ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്. ഇന്തോനേഷ്യക്കാരനും ചൈനക്കാരനും കൊറിയക്കാരനുമെല്ലാം നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനോട് വല്ലാത്ത മതിപ്പാണ്, അതിലേറെ നേരിട്ട് കാണാൻ ആഗ്രഹവുമാണ്. അങ്ങനെ ഇന്ന് ഗാമ്പിയകാരനായ ഒരു സഹോദരനെ കാണാനിടയായി. അടുത്തിരിക്കുന്ന അവനോട് പരിചയപ്പെട്ട സമയത്ത് അവൻ ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. പിന്നെയാണ് കാര്യം മനസ്സിലായത്. കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് ആഫ്രിക്കൻ വംശജരെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ തല്ലിച്ചതച്ചതിന്റെ ദേഷ്യമാണ് അവനിൽ പ്രതിഫലിച്ചത്. അവൻ ഇന്ത്യാക്കാരെ വെറുക്കുന്നുവെന്നും, നമ്മുടെ രാജ്യത്തുള്ളവരെല്ലാം ആഫ്രിക്കക്കാരുടെ രക്തത്തിനു വേണ്ടി നടക്കുന്നവരാണെന്നും അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിനെ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചത് എന്റെ പാകിസ്ഥാനി കൂട്ടുകാരനാണ്. ഇന്ത്യ എന്റെ അയൽ രാജ്യമാണെന്നും, അവർ ഒരിക്കലും ആഫ്രിക്കക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കില്ലെന്നും അവൻ ഗാംബിയക്കാരനോട് വാദിച്ചു. എനിക്കതിലേറെ അത്ഭുതം തോന്നിയത് മറ്റൊന്നാണ്. നാം എന്നാണ് വെളുത്തവരായത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ അവകാശികൾ ദ്രാവിഡരാണ്, അവരാണെങ്കിൽ പല വിധത്തിൽ മറ്റുള്ളവരാൽ ഒതുക്കപ്പെട്ടവരുമാണ്. എന്നിട്ടും അവർക്കൊരിക്കലും ഇതുപോലെ വർഗ്ഗപരമായി പെരുമാറാൻ കഴിയില്ല. കറുത്ത വർഗക്കാർക്ക് വേണ്ടി ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ മാതൃകയായി പ്രസംഗിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്ത ഗാന്ധിജിയുടെയും നെഹ്‌റുവിന്റെയും ഭാരതത്തിൽ നിന്നും നാം “ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യ”യിലേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ പലതും മറന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എഴുപത് വർഷം മുമ്പുള്ള ഭാരതത്തന്റെ നേർ ചിത്രമെങ്കിലും നാം ഓർക്കേണ്ടതാണ്. തീർച്ചയായും അവിവേകികളായ നേതാക്കന്മാർ നാടിനു അപമാനമാണ്.

ചോങ്ഗ്ലിയിലെ മുസ്ലിം സമൂഹം

Tags

, , , , , , , , , ,

1രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയിൽ അര ശതമാനം പോലും ഇല്ലാത്തവരാണ് തായ്‌വാനിലെ മുസ്ലിം സമൂഹം. എണ്ണത്തിൽ കൂടുതൽ പേരും ഇന്തോനേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ളവാരാണെങ്കിലും, പാകിസ്ഥാൻ, ഇന്ത്യ, മലേഷ്യ എന്നിവക്ക് പുറമെ ചില ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ പോലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ജോലിക്കും വന്നവരുണ്ട് ഇക്കൂട്ടത്തിൽ. കേവലം വിരലിലെണ്ണാവുന്ന പള്ളികളാണ് ഈ ദ്വീപിലുള്ളതെങ്കിലും വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ അവർ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടുന്നത് വളരെ സന്തോഷകരമായ കാര്യമാണ്. കിലോമീറ്ററുകളോളം സഞ്ചരിച്ചാണ് ചിലർ ജുമുഅ നിസ്കാരത്തിനു വരുന്നത്. ചിലരാവട്ടെ മക്കളെയും പേര മക്കളെയും കൊണ്ടുവന്നു ഇസ്‌ലാമിന്റെ തനതായ കാര്യങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ വെള്ളിയാഴ്ച ദിനം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താക്കുന്നു. ചോങ്ഗ്ലി ജില്ലയിലെ തായോൺ സിറ്റിയിലുള്ള ലോങ്ങ് ഗാങ് പള്ളിയിലാണ് ഞങ്ങളുടെ സർവകലാശാലയിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ ജുമുഅക്ക് പോകാറുള്ളത്. ശെരിക്കും അഭിമാനം തോന്നിപ്പോകും, അംബര ചുംബികളായ ആർഭാട ജീവിതത്തിന്റെ കെട്ടിടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇസ്‌ലാമിക രീതിയിൽ നിർമിച്ച രണ്ടു നിലയിലുള്ള പള്ളി കാണുമ്പോൾ. തായ്‌വാൻ ജനത ഇസ്ലാമിന്റെ തുടക്കത്തിലാണെങ്കിലും നല്ല ചിട്ടയായ ജീവിത രീതിയിൽ കടന്നു പോകുമ്പോൾ നമുക്ക് തന്നെ അസൂയ തോന്നിയേക്കാം. വെള്ളിയാഴ്ച ജുമുഅ നിസ്‌കാരാനന്തരം പള്ളിയിലേക്ക് വരുന്ന എല്ലാവർക്കും ഫ്രീ ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് വളരെ അഭിനന്ദനാര്ഹമാണ്. ഹലാലായ ഇറച്ചി കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായതുകൊണ്ട്, ചിലർക്ക് ഇവിടെ നിന്നാണ് നല്ല ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നത്. അതിലുപരി, ചിലർ വീട്ടിൽ നിന്ന് പലഹാരങ്ങളും ഈത്തപ്പഴവും, മറ്റുമായി വിതരണം ചെയ്യുന്നു. ഇതെല്ലം കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും നാട്ടിലെ നബിദിനത്തിൽ മിഠായി വിതരണം ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ ആലോച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. പള്ളിയോട് ചേർന്ന് മത പഠനത്തിനുള്ള സൗകര്യങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നത് സത്യത്തിൽ അത്ഭുതകരമാണ്. അതിലുപരി എല്ലാ പള്ളികളും ഇവിടുത്തെ സർക്കാരിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത് നല്ല ചിട്ടയായ ഭരണ രീതിയിലാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഇക്കാരണത്താൽ ഒരുപാട് നിയമ പരവും സാമൂഹികവുമായ പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ, സ്നേഹവും ഐക്യവും നന്മയും നിലനിർത്താൻ ഈ നാട്ടിലെ ആളുകൾക്ക് സാധിക്കുന്നു. മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഏതൊരു സാധാരണക്കാരനും ഈ നാട്ടിലെത്തിയാൽ ഇവിടുത്തെ ഒരു ആലിമിന് തുല്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതാറുണ്ട്. അതിലുപരി, ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് നാം എത്രത്തോളം അശ്രദ്ധരാണെന്നതും ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്.

പുതിയ ലാബിനുള്ളിൽ…

Tags

, , , ,

ഒരു സ്ഥലത്ത് നിൽക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ പിന്നേം അവിടെ ചുറ്റിപ്പറ്റി തുടരുന്നതിനോട് വ്യക്തിപരമായി യോജിപ്പില്ലാത്തതിനാൽ, രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ലാബിൽ നിന്നും മീനിന് കാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്ന കലാപരിപാടി നിർത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. അത് എന്റെ പ്രൊഫസറോട് മാന്യമായി പറയുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം ആദ്യമൊന്നും കാര്യമായി എടുത്തില്ലെങ്കിലും, പിന്നീട് സംഗതി ഗൗരവമാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു പിടിച്ച് നിർത്താൻ നോക്കി. ഈ സമയത്ത് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തായ ചൈനീസ് കൾച്ചറൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസറുടെ സൗജന്യമായ ഉപദേശവും സ്വീകരിക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചു. എങ്കിലും തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ച് നിന്നതിനാൽ, അവരെല്ലാവരും അവസാനം എന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകി. വൈകിട്ട് നാലുമണി കഴിഞ്ഞു, ഇത്രയും കാലം കലക്കി മറിച്ച DNA യുടെയും RNA യുടെയും സാമ്പിളുകളും, ചെയ്തതും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ബാധ്യതകളുടെ പുസ്തകവും (ലാബ് നോട്ട് ബുക്ക്) ഡോ. ലിയാങ് അമ്മച്ചിയെ ഏൽപ്പിച്ചാണ് പടിയിറങ്ങിയത്. രണ്ടും കൽപ്പിച്ചിറങ്ങിയതിനാൽ, ഇനി നാട്ടിൽ പോകേണ്ടി വരുമോ എന്ന ഭയം ഇല്ലാന്നില്ല. പക്ഷെ നാല് വർഷത്തെ സ്കോളർഷിപ്പാണ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി നൽകിയിരിക്കുന്നത്, അതും സൗജന്യ താമസ സൗകര്യവും. അങ്ങനെ അഞ്ചാം നിലയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, നേരെ കെമിസ്ട്രി ഡിപ്പാർട്മെന്റിലെത്തി നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം നമ്മുടെ തമിഴ് മക്കളോട് വിശദീകരിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ പഴയ ലാബിലേക്ക് തിരിച്ച് കയറാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും, പിന്നീട് വേറൊരു ലാബ് നോക്കാനുള്ള ഉപായവും അവർ തന്നെയാണ് മുന്നോട്ട് വെച്ചത്. അങ്ങനെ പുതിയൊരു താവളം തേടാൻ തുടങ്ങി. സാറയും (ഇന്തോനേഷ്യ) അലിയും (പാക്കിസ്ഥാൻ) മത്സരിച്ച് സഹായിക്കുമ്പോൾ പിന്നെന്തിനാണൊരു പേടി. അങ്ങനെ ഡോ. TYW ന്റെ ലാബ് കണ്ടു പിടിച്ചു (ചൈനീസ് പേര് ഇച്ചിരി കട്ടിയായതുകൊണ്ടാണ് പ്രൊഫെസ്സറുടെ പേര് ചുരുക്കി എഴുതിയത് 😉 താഴെ ഫോട്ടോയിലുള്ള വ്യക്തിയാണ് Dr. TYW).

111

വെള്ളിയാഴ്ച അദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കാണാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇച്ചിരി തിരക്കിൽ എങ്ങോട്ടോ പോകുകയായിരുന്നു. ഞാനൊന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, നീ മെയിൽ അയച്ചാൽ മതി, ഇപ്പൊ ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ രാത്രി തന്നെ അയച്ച മെയിലിന് റിപ്ലൈ വന്നു. തിങ്കളാഴ്ച്ച രാവിലെ 10 മണിക്ക് ഓഫീസിൽ വരണമെന്നും, നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് തുള്ളിച്ചാടാൻ തോന്നി. എന്തായാലും കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞതിനാൽ കുറച്ച് കാര്യങ്ങളൊക്കെ വായിച്ച് ഒരു ധൈര്യത്തിൽ പോകാമെന്ന സമാധാനത്തിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത മെയിൽ വരുന്നത്.

“എനിക്ക് തിങ്കാളാഴ്ച്ച 10 മണിക്കൊരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. നമുക്ക് 11.30 ന് കണ്ടാൽ പോരെ?. നമ്മുടെ മീറ്റിംഗ് സമയം മാറ്റേണ്ടിവന്നതിനാൽ താങ്കളെന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ആയതിനാൽ, അന്നത്തേക്കുള്ള താങ്കളുടെ ഉച്ച ഭക്ഷണം ഞാൻ നൽകുന്നതാണ്. നമുക്കൊരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്ശേഷം ഗവേഷണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം”

ശെരിക്കും ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി, എന്റെ ആവിശ്യത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിലപ്പെട്ട സമയം ചോദിച്ച എന്നോട് ഇത്രയും മാന്യമായി പെരുമാറിയ ആ മനുഷ്യനോട് എനിക്ക് വളരെ ബഹുമാനം തോന്നി. അതും എന്റെ പിതാവിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ളൊരു വ്യക്തി നമ്മെ ഇത്രത്തോളം സ്‌നേഹിക്കുമ്പോൾ. അങ്ങനെ തിങ്കളാഴ്ച്ച പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ സാധിച്ചു. കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, എന്നെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാനും താല്പര്യമില്ല. എന്തിനാണ് നീ ലാബ് മാറിയതെന്ന് പോലും ചോദിച്ചതുമില്ല. എല്ലാം നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയിലൂടെ, സൗമ്യമായ സംസാരത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു (ഇന്ത്യയിൽ എവിടെയാണെന്നും, അവിടെയുള്ള കൊതുക് തായ് വാനിലെ കൊതുകിനെപ്പോലെയാണോ എന്നുമുള്ള കുശലാന്വേഷണങ്ങളും തമാശകളും മാത്രം). പിന്നീട് കുറച്ച് ഗവേഷണ പേപ്പറുകൾ നൽകി, ഇതെല്ലാം വായിക്കണമെന്നും, നാളെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം സംസാരിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. ശേഷം പുതിയ ലാബിലെ പുതിയ സുഹൃത്തുക്കളെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. എല്ലാവരും തായ് വാനികളാണ്. കൂടുതലൊന്നും ഇംഗ്ലീഷിൽ പ്രഗത്ഭരല്ലെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരെ നന്നായി ബഹുമാനിക്കാനറിയുന്നവരും, പെട്ടെന്ന് സൗഹൃദത്തിലാവുന്നവരുമാണ് തായ് വാനികൾ. അധികം ആരേയും ചൊറിയാനോ, ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനോ നിൽക്കാത്ത പ്രാകൃതമുള്ളവർ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നന്നായി പരിചയപ്പെടാനും, എളുപ്പത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കളാവാനും സാധിച്ചു. അങ്ങനെ പുതിയ പ്രൊഫെസ്സറുടെ കൂടെ പുതിയ ലാബിലും കയറിക്കൂടി. ഇനിയുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം വഴിയേ പറയാട്ടോ..!

ബീഫിലാണ് തുടക്കം

Tags

, , , , ,

333w

ഇതാണ് ഞമ്മളെ ഉസ്മാൻ സാഹിബ്. ഒരു പാവം, നല്ലൊരു മനുഷ്യ സ്‌നേഹി. എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ച്ചയും പള്ളിയിൽ വരുമ്പോൾ സംസാരിക്കണമെന്ന് കരുതും. അങ്ങനെ ഇന്നാണ് സന്ദർഭം ഒത്തു വന്നത്. ആളെ കണ്ടാൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ, അല്ലെങ്കിൽ ബംഗ്ലാദേശി ആണെന്നേ പറയു.. പക്ഷെ ആള് നല്ല അടിപൊളി സുഡാനിയാണ്. (കണ്ടാൽ പറയില്ലാല്ലേ 😛 ). മാതൃഭാഷ അറബിയാണെങ്കിലും, സാഹിബ് ഇംഗ്ലീഷും ചൈനീസും പൊളപ്പനായി സംസാരിക്കും. അതിലേറെ രസം, ഇരുപത് വര്ഷം മുമ്പ് ഇവിടെ വന്ന ആളിപ്പോ ഇവിടെത്തന്നെ പെണ്ണൊക്കെ കെട്ടി കുടുംബ സമേതം കഴിഞ്ഞുപോകുന്നു. എങ്കിലും കൊല്ലത്തിലൊരിക്കൽ എല്ലാവരും സുഡാനിൽ പോകാറുണ്ടെന്നും, തായ് വാനിയായ തന്റെ ഭാര്യക്ക് സുഡാനിൽ ജീവിക്കാനാണ് താൽപര്യമെന്നും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആളെ പരിചയപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് ഇവിടുത്തെ ഹലാൽ കടകളൊക്കെ കാണിച്ച് തന്നു. എന്തായാലും സൗഹൃദം കൊള്ളാം, അതും ബീഫിലാണ് തുടക്കം 🙂

നീരാളിയാണ് താരം

Tags

, , , , , , , ,

111

തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ചൈനീസ് കൾച്ചർ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലായിരുന്നു (CCU) ലാബ് മീറ്റിംഗ്. അങ്ങനെ രാവിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എല്ലാവരും തായ്‌പേയ് ലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. നല്ല അടിപൊളി സ്ഥലം, അതും ഒരു കുന്നിനു മുകളിൽ. CCU വിലെ പെണ്കുട്ടികളെല്ലാം നല്ല ഭംഗിയുള്ളവരാണെന്നും, വേണമെങ്കിൽ ഗേൾ ഫ്രണ്ടിനെ നോക്കിക്കോളൂ എന്നും എന്റെ പ്രൊഫസർ തമാശ രൂപത്തിൽ പറഞ്ഞു. എന്തായാലും ഞമ്മളെ മലപ്പുറത്തിന്റെ മൊഞ്ചൊന്നുമില്ലാട്ടോ ..അതോണ്ട് ഞമ്മക്ക് തീരെ താല്പര്യമില്ല. അങ്ങനെ വൈകിട്ട് മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു റൂമിലെത്തുമ്പോൾ രാത്രി ഒൻപത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്തായാലും ഈ സമയത്തിനി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ ക്ഷമയില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ നൈറ്റ് മാർക്കെറ്റിൽ പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാമെന്നു വിചാരിച്ചു. സാധാരണ രാത്രി 9 മണിക്ക് തന്നെ ഹോട്ടലുകളെല്ലാം അടക്കും, ഇനി തുറന്നാൽ തന്നെ ഹലാൽ ഫുഡ് കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയുമില്ല. എന്നാലും അങ്ങട് വെച്ച് പിടിച്ചു. എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ കിട്ടിയാൽ മതി എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. അങ്ങനെ സ്ഥിരമായി പോകാറുള്ള കൂൺ കട അടച്ചതിനാൽ അപ്പുറത്തുള്ള ഒരു കടയിൽ കയറി. മുട്ട രൂപത്തിലുള്ള എന്തോ ഉണ്ടകൾ പൊരിച്ചെടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ അത് മുട്ടയാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവർക്കു ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ ആ വഴി വന്ന ഒരു കുട്ടിയോട് ഇതെന്ത് സംഭവമെന്നും, മുട്ട അതിൽ ഉണ്ടോ എന്നും ചോദിച്ചു. ഇതിൽ മുട്ടയുണ്ടെന്നും, പന്നിയിറച്ചിയല്ലെന്നും പറഞ്ഞ സമാധാനത്തിൽ ഞാൻ ആറെണ്ണം വാങ്ങിച്ചു. അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കണ്ട ആക്രാന്തത്തിൽ ഒന്നെടുത്ത് കഴിച്ചപ്പോഴാണ് എന്തോ ഇറച്ചിയുടെ കഷ്ണമുള്ളത് പോലെ തോന്നിയത്. പെട്ടെന്ന് ഹോസ്റ്റലിലേക്കോടി അടുത്ത റൂമിലെ ചെക്കനോട് ഇതെന്താണെന്നു ചോദിച്ചു. അവനും പറഞ്ഞു ഇത് ചിക്കനും മട്ടണും ബീഫും അല്ലാന്ന്. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല കംപ്ലീറ്റ് അകത്താക്കി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വന്നു പറഞ്ഞു അതിനുള്ളിൽ നീരാളി ആയിരുന്നെന്ന്. എന്തായാലും ഇത് വാങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ആ കടക്കാരനോട് ചോദിച്ചതാണ് ഇത് മുട്ടയാണോ എന്ന്. ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. അങ്ങനെ ഒരു ഫുഡും കഴിച്ചു. 😉