കീലുങ്ങിലെ പർവ്വതകാഴ്ചകൾ

Tags

, , , , , , ,

ആദ്യ കാലത്ത് ആസ്ട്രൊനേഷ്യൻ ഗോത്ര ജനതയും പിന്നീട് ചൈനീസ്, ജപ്പാനീസ് വംശജരും കുടിയേറിപ്പാർത്തൊരു രാജ്യമാണ് തായ്‌വാൻ. ഏഷ്യയുടെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത്‌ ശാന്ത മഹാ സമുദ്രത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നൊരു കൊച്ചു ദ്വീപ്. ഭൂപ്രകൃതിയനുസരിച്ച് പടിഞ്ഞാറു ഭാഗം താരതമ്യേന സമതലവും കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് കൂടുതൽ പർവ്വത നിരകളുമാണ്. ഏകദേശം കേരളത്തിലേതിന് സമാനമായ കാലാവസ്ഥയാണെങ്കിലും ഡിസംബർ മുതൽ ഫെബ്രുവരി വരെയുള്ള മാസങ്ങളിൽ അതിയായ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്നു. ദ്വീപിലെ നല്ല കാലാവസ്ഥയും ഭൂപ്രകൃതിയുമെല്ലാം വിനോദ സഞ്ചാരികളേയും സന്ദർശകരേയും കൂടുതൽ ആകർഷിക്കുന്നു.

സമുദ്രതീരത്തെ കാഴ്ചകൾ

തായ്‌വാനിന്റെ വടക്കു-കിഴക്ക് ഭാഗത്തുള്ള മനോഹരമായ പർവ്വത പ്രദേശമാണ് കീലുങ്. ഒരേ സമയം ശാന്ത മഹാസമുദ്ര ഭംഗിയും കീലുങ് പർവ്വത നിരകളുടെ കാനന ഭംഗിയും ആസ്വദിക്കാവുന്ന സ്ഥലമാണിത്. തൗയാനിലേയും ഹ്വാലിയാനിലേയും കുന്നുകളേക്കാൾ ചെങ്കുത്തായ രീതിയിലുള്ള കാനന പാതയും, വിശ്രമ കേന്ദ്രങ്ങളുമാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത. അതിനാൽ, യുവ ജനതയാണ് കൂടുതലും ഈ പ്രദേശം സന്ദർശിക്കാനും, വ്ലോഗ്- വീഡിയോ ചിത്രീകരണത്തിനും വരുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ഇടുങ്ങിയ കാനന പാതകളെല്ലാം വളരെ വൃത്തിയോടെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. അതിലുപരി, ഓരോ സഞ്ചാരികളും പരിസ്ഥിതിയെ കൂടുതൽ ബഹുമാനിക്കുകയും, ചപ്പു ചവറുകൾ അലക്ഷ്യമായി വലിച്ചെറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സന്ദർശകരുടെ സുരക്ഷയുടെ ഭാഗമായി കാനന പാതയുടെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലും ഇരുമ്പു കമ്പി, ചങ്ങല, കയറുകൾ, സിമന്റ് കട്ട പോലുള്ളവ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചിലയിടങ്ങളിൽ വനത്തിനുള്ളിൽ അരുവികളും കുളങ്ങളും കാണാവുന്നതാണ്. ഇത് പട്ടണങ്ങളിൽ നിന്നും വരുന്ന ആളുകൾക്ക് വേറിട്ടൊരു അനുഭവമാണ്. ഇവക്ക് കുറുകെ തൂക്കു പാലത്തിന് സമാനമായ നടപ്പാതകൾ ഇരുമ്പ് കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. പാലത്തിന്റെ ഇരുഭാഗങ്ങളിലും നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പഴയ കാല കോട്ട വാതിലുകളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം കൽ തൂണുകൾ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. സിമന്റ് കൊണ്ട് വേർതിരിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ നടന്ന് നീങ്ങുമ്പോൾ ചെറു കുടിലുകളും, ഏറുമാടങ്ങളും കാണാം. ഇടക്ക്, യാത്രികൾക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ ചൈനീസ്-ജപ്പാനീസ് രീതിയിലുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങളും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. വനത്തിനുള്ളിലെ ഓരോ സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചും, പോകേണ്ട ദിശകളുടെ വിവരണങ്ങളുമെല്ലാം ബോർഡുകളിൽ എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും, അവയ്ക്ക് കാനന ഭംഗിക്കനുസൃതമായ നിറങ്ങൾ നൽകി, ചിത്രങ്ങളും കൊത്തുപണികളും ചെയ്തത് ഏറെ മനോഹരമാണ്.

ലവ്വേഴ്‌സ് ലേക് പാർക്ക്

കീലുങ് പർവ്വത നിരകളുടെ താഴെ ഭാഗത്താണ് ലവ്വേഴ്‌സ് ലേക് എന്ന ചെറു തടാകം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. മലമുകളിലേക്ക് കയറാൻ കഴിയാത്ത പ്രായമായവർ, ഗർഭിണികൾ, കൈകുഞ്ഞുങ്ങളുമായി വരുന്നവർ എല്ലാം ഇവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നു. തടാകത്തിന് ചുറ്റും വിശാലമായ സമതലങ്ങൾ സിമന്റ് കൊണ്ടും കല്ല് കൊണ്ടും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ചെറിയ കുട്ടികൾക്ക് സമയം ചിലവൊഴിക്കാനും, ഇവിടെ വരുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുമെല്ലാം ഈയിടം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിനിടയിൽ, തടാകത്തിലെ മൽസ്യ സമ്പത്തും ആമകളുടെ സഞ്ചാരങ്ങളുമെല്ലാം കുരുന്നുകളിൽ ഏറെ കൗതുകം നിറക്കുന്നു.

ടൗഉലാൻ- ജോങ്‌സി ല്യോ ഫോർട്ടുകൾ

തായ്‌വാനിന്റെ വൈദേശികാധിപത്യത്തിന്റെയും നിരവധി യുദ്ധ സമാന സാഹചര്യങ്ങളുടേയും ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന കടലോരമാണ് കീലുങ്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയിൽ ഈ ദ്വീപ് സന്ദർശിച്ച ചില പോർച്ചുഗീസ് നാവികർ ആദ്യമായി ‘ഇൽഹ ഫൊർമോസ’ (മനോഹരമായ ദ്വീപ്) എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. പിന്നീട് സ്പാനിഷ് ഫൊർമോസ, ഡച്ച് ഫൊർമോസ, റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ഫൊർമോസ എന്നിങ്ങനെ പലരും വിളിപ്പേരുകൾ നൽകി ചരിത്രത്തിലിടം പിടിച്ചു. ഇവിടെ വന്ന ഓരോ രാജ്യക്കാരും അവരുടെ സുരക്ഷക്കും, ദ്വീപിന്റെ ഭരണ-പട്ടാള നടപടികൾക്കുമായി നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടങ്ങളാണ് ടൗഉലാൻ ഫോർട്ടും (Dawulun Fort) ജോങ്‌സി ല്യോ ഫോർട്ടും (Gongzi Liao Fort). പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചൈന-ഫ്രഞ്ച് യുദ്ധ സമയത്താണ് ടൗഉലാൻ ഫോർട്ട് നിർമ്മിക്കുന്നത്. 1840 ലെ ആംഗ്ലോ-ചൈനീസ് യുദ്ധത്തിലും, 1888 ലെ സീനോ-ഫ്രഞ്ച് യുദ്ധത്തിലും പട്ടാളക്കാർ കീലുങ് കടൽക്കരയിലൂടെ ടൗഉലാൻ ഫോർട്ടിൽ വന്ന് തമ്പടിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജപ്പാനീസ് വംശജരാണ് പട്ടാളാവശ്യങ്ങൾക്കായി ജോങ്‌സി ല്യോ ഫോർട്ട് നിർമ്മിക്കുന്നത്. തുരങ്കങ്ങളും, ബാരിക്കേഡുകളും, ശത്രുവിനെ നിരീക്ഷിക്കാനുള്ള സ്ഥലങ്ങളും, വിശാലമായ ആയുധപ്പുരകളുമെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നൊരു കെട്ടിടമാണിത്. കാലാന്തരത്തിൽ ജപ്പാൻ ഇത് ചൈനക്ക് കൈമാറുകയും, ശേഷം തായ്‌വാൻ എന്ന സ്വതന്ത്ര രാജ്യം വന്നപ്പോൾ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമാവുകയും ചെയ്തു.

(സുപ്രഭാതം ദിനപത്രത്തിൽ 02/052021 ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്)

പ്രിയ ചന്ദ്രികക്ക്

Tags

, ,

പ്രിയ ചന്ദ്രിക പത്രാധിപർ,

അങ്ങേക്കും നമ്മുടെ ‘ചന്ദ്രിക’ക്കും സുഖം തന്നെയെന്ന് കരുതുന്നു. കുറച്ച് നാളുകളായി ‘ചന്ദ്രിക’യുടെ സ്വഭാവത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാനിടയായി. അത് അവളുടെ രക്ഷാകർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ താങ്കളുടെ അറിവിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനാണ് ഈ കത്തെഴുതുന്നത്.

നമ്മുടെ നേതാവ് സി എച്ച് മുഹമ്മദ് കോയ സാഹിബിന്റെ ലാളനയിൽ വളർന്നവളാണ് ‘ചന്ദ്രിക’. ബാഫഖി തങ്ങളുടേയും, പൂക്കോയ തങ്ങളുടേയും, മുഹമ്മദലി ശിഹാബ് തങ്ങളുടേയും സ്നേഹവും, അനുകമ്പയും വേണ്ടുവോളം അവൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, രക്ഷാധികാരിയായ അങ്ങയുടെ വാക്കുകൾ അവൾ അനുസരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നു. അതിലുപരി, അവൾ പിറന്നത് നല്ല അന്തസ്സുള്ള തറവാട്ടിലായതിനാൽ മുതിർന്നവരെ ധിക്കരിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവർത്തനവും അവളിൽ നിന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ.?!

ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ മുഖ പത്രമെന്നതിലുപരി, സാക്ഷര കേരളത്തിൽ മറ്റു പത്രങ്ങളോടൊപ്പം എല്ലാ ദിവസവും പ്രഭാത സവാരിക്കിറങ്ങുന്നവളാണവൾ . അതിനാൽ, അവളിലെ പ്രധാന വാർത്തയുടെ തലക്കെട്ട് മുതൽ ഉൾപ്പേജുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ വരെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ പുലർത്തുമെന്ന് കരുതുന്നു. ഈയിടെയായി, അവളിലെ പ്രധാന തലക്കെട്ടുകളിൽ ചില ശ്രദ്ധയില്ലായ്മകൾ കാണുന്നുണ്ട്. ഒരു പാർട്ടി പത്രമായതിനാൽ, ആ പാർട്ടി അംഗങ്ങൾ ദിവസവും അവളെ വീടുകളിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷെ, ആ വീടുകളിലേക്ക് കയറി വരുന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ എല്ലാ വിഭാഗം ആളുകളേയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുള്ള പലഹാരങ്ങൾ താങ്കൾ കൊടുത്തു വിടാൻ ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ. വളരെ പ്രായാധിക്യമുള്ളവർക്ക് ചരമ കോളങ്ങൾ മതിയാകും. അവർ അത് വായിച്ച് വളരെ തൃപ്തരുമാണ്. എന്നാൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. അവർക്ക് പുത്തനറിവുകൾക്ക് പല ഉറവിടങ്ങളും ഈ ഡിജിറ്റൽ കാലത്തുണ്ടെങ്കിലും, പത്രങ്ങളിൽ വരുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകതയും, ഇഷ്ടവും തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അതിനാൽ പാഠ്യ-പാഠ്യേതര വിഷയങ്ങളിൽ കൂടി ഉപകാരപ്രദമാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ വരും നാളുകളിൽ അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തുവിടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. പ്രിയ സി എച്ചിന്റെ കാലത്ത് മലബാറിലെ മാപ്പിള മക്കൾ അവളിലൂടെ അറിവ് നേടിയ ചരിത്രം നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്. ആ വസന്ത കാലത്തിൽ അറിവുമായി വന്നിരുന്ന അവളുടെ ആവേശവും, ഉത്സാഹവുമെല്ലാം എങ്ങനെ അവളിൽ നിന്നും കുറഞ്ഞു പോയി എന്നത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. കഴിയുമെങ്കിൽ, താങ്കൾക്ക് ഒന്ന് ശകാരിച്ച് നേർവഴിയിലാക്കിക്കൂടെ?. പലപ്പോഴും മുൻകാലങ്ങളിൽ സി എച്ച് തന്നെ അതിന് ശ്രമിച്ചത് താങ്കൾക്കറിയില്ലേ?.

കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനിടയിൽ അവളിലെ എഡിറ്റോറിയൽ പേജിൽ വരുന്ന ലേഖനങ്ങളിൽ തെളിച്ചക്കുറവുകൾ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. കുറച്ച് കൂടി തീക്ഷ്ണമായ രീതിയിൽ സമുദായത്തിന്റേയും നമ്മുടെ പാർട്ടിയുടേയും ആവശ്യങ്ങളും, സമകാലിക ആകുലതകളും, നയപരമായ നിലപാടുകളും പ്രസരിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൾ പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നു. അവളുടെ 86 വയസ്സിന്റെ പക്വതയും, അനുഭവങ്ങളുമെല്ലാം ഇക്കാര്യത്തിൽ വ്യക്തമായി ശോഭിക്കുന്നതിൽ മുതൽക്കൂട്ടാണെങ്കിലും, എന്തോ അവളിൽ അത് കാണുന്നില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ, ഏഴ് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള അവളുടെ മൂത്താപ്പാന്റെ മകൾ ‘സുപ്രഭാതത്തി’ന്റെ ഊർജ്ജസ്വലത പോലും അവളിൽ കാണുന്നില്ല. ചില വിഷയങ്ങളിൽ അവൾക്ക് എന്തോ ഒരു ക്ഷീണവും വല്ലായ്മയും പോലെ. ഇന്നലെ നമ്മുടെ മില്ലത്തിന്റെ നേതാവായ ഇസ്മായീൽ സാഹിബിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ പോലും അവൾ മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു. കാലുഷികമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹികാന്തരീക്ഷത്തിൽ പച്ചപ്പതാക നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ഒരു സമൂഹത്തിന് മാന്യമായ അസ്തിത്വം നേടിയെടുക്കാൻ പ്രയത്നിച്ച ആ മഹാത്മാവിനെ പോലും, പ്രിന്റിങ് തുടങ്ങി എട്ട് പതിറ്റാണ്ടിനിപ്പുറം അവൾ മറന്ന് പോകുന്നതിൽ വലിയ വിഷമമുണ്ട്. ഒരു കാലത്ത് ഷാബാനു കേസിനെക്കുറിച്ച് ശംസുൽ ഉലമ എഴുതിയിരുന്ന, മുന്നണികൾ മാറുമ്പോഴും ലീഗിന്റെ നയങ്ങൾ CH വ്യക്തമാക്കിയിരുന്ന, സമൂഹത്തിൽ ശിഹാബ് തങ്ങളുടെ മന്ദസ്മിതം തൂകുന്ന വാക്കുകൾ അച്ചടിച്ച അവളിൽ എങ്ങനെയാണ് ഈ അലംഭാവം വന്നത്?. വിദ്യാർത്ഥി കാലഘട്ടത്തിൽ അവളിലൂടെ ഏഴുതിത്തെളിഞ്, കേരളാ സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് വരെ നേടിയ യു എ ഖാദറിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ പുറം ലോകത്തെത്തിച്ച അവളിൽ ഇത്തരം പ്രവണതകൾ സങ്കടമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. എം.ടി വാസുദേവൻ നായർ മുതൽ ശിഹാബുദ്ധീൻ പൊയ്ത്തും കടവ് വരെയുള്ളവരുടെ പ്രഥമ തൂലികക്കളരി ചന്ദ്രികയായിരുന്നല്ലോ? അതിനാൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ താങ്കൾ ഇനിയെങ്കിലും അവളുടെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ.

സി എച്ചിൻറ് കാലത്ത് നിന്നും സി പി സൈതലവി സാഹിബിന്റെ കാലത്തിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ അവളുടെ Website ന് സമൂഹത്തിൽ വ്യക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയണം. എന്നാൽ അതിൽ അവളുടെ രക്ഷാകർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ നിങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അച്ചടിച്ച് വരുന്ന പല കാര്യങ്ങളും ഇന്നും Website ൽ ലഭിക്കുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, പലപ്പോഴും അതിൽ കയറിയാൽ മിട്ടു മുയലിന് വഴികാണിക്കുന്നത് പോലെയാണ്. എവിടെയാണെന്നോ എന്താണെന്നോ മനസ്സിലാകാതെ ഒരുപാട് തവണ തിരിച്ച് പോന്നിട്ടുണ്ട്.

ചന്ദ്രികയുടെ സഹോദരി ‘ചന്ദ്രിക ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ്’ തളർന്ന്‌ കിടപ്പിലായ വിവരമറിഞ്ഞു. കേരളീയ സാംസ്കാരിക, രാഷ്ട്രീയ, സാഹിത്യ പൊതുമണ്ഡലത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷ രാഷ്ട്രീയവും, ഇസ്‌ലാമോഫോബിയയും, അരികുവൽക്കരണവും, ജനാതിപത്യ ഉന്മൂലനവുമെല്ലാം അവളും വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരുന്നു. തലമുറകളെ ‘പച്ചയായ’ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും, അവയുടെ അഭാവമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളും അവൾ വരച്ചുകാട്ടി. പക്ഷെ, ഇപ്പോൾ അവളുടെ ആഴ്ചയിലുള്ള പ്രിന്റിങ് നടത്തം അവസാനിച്ച്, വെറും ഡിജിറ്റൽ ഫോർമാറ്റിൽ ആയത് വേദനാജനകമാണ്, കൂടെ ഇടതുപക്ഷക്കാർക്ക് മാത്രം അതിലെഴുതാൻ അവസരം കൊടുക്കുന്ന ഏർപ്പാട് തിരുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഇപ്പോഴും നമുക്ക് വൈകിയിട്ടില്ല. ചെറിയൊരു തളർച്ചയിൽ കിടപ്പിലായ അവളെ വിദഗ്ധ ചികിത്സ നൽകിയാൽ വീണ്ടും എഴുന്നേൽപ്പിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഇവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കി നടത്തുന്ന ആൾ എന്ന രീതിയിൽ, നമ്മുടെ തറവാട്ടിലെ കാരണവന്മാരോട് നിങ്ങൾ കൂലങ്കഷമായി ഇവ്വിഷയങ്ങൾ സംസാരിച്ചാൽ രണ്ട് പേർക്കും പുതു ജീവൻ കിട്ടുമെന്ന് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നവരുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ വിവിധ മേഖലകളിൽ വൈധഗ്ത്യമുള്ളവരെ ഏകോപിപ്പിച്ച് ഒരുപാട് സൃഷ്ടികൾ ചന്ദ്രികയിലൂടെ വെളിച്ചം കണ്ടു. പിന്നീട്, ചില ആളുകളുടെ മാത്രം സൃഷ്ടികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നൊരു തരത്തിലേക്ക് ഇത് മാറിയോ എന്ന സംശയമില്ലാതില്ല. എം.ഐ തങ്ങളും, MC വടകരയും, KNA ഖദറുമെല്ലാം എഴുതിയ കോളങ്ങളിൽ നവ കാലഘട്ടത്തിലെ പുതു ചിന്തകളുടെ അക്ഷക്കൂട്ടുമായി ചന്ദ്രികയെ പരിപോഷിപ്പിക്കാൻ തക്ക വണ്ണം സെൻട്രൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലും, നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിലുമെല്ലാം ഒരു തലമുറ ഇന്നുമുണ്ട്. മതം, രാഷ്ട്രീയം, സംസ്ക്കാരം, സാഹിത്യം, ശാസ്ത്രം, നിയമം പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ ഗവേഷണം തന്നെ നടത്തുന്ന IKRA- msf പോലുള്ള വിദ്യാർത്ഥി കൂട്ടായ്മകളുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖപത്രം കുറച്ച് കൂടി ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ ദിനവും പുറത്ത് വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ..

മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങുന്ന ചന്ദ്രിക ഓടിത്തുടങ്ങുമെന്നും, കട്ടിലിലായ ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വടി പിടിച്ചെങ്കിലും നടക്കുമെന്നും, അതിലുപരി ആ വെബ്സൈറ്റിനെ ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ച് സുന്ദരമാക്കുമെന്നും കരുതുന്നു.

ഭാവുകങ്ങളോടെ,

മുഹമ്മദ് മുഹ്‌സിൻ വരിക്കോടൻ

The Ivory Throne (ദന്തസിംഹാസനം)

Tags

, , , , ,

മനു എസ് പിള്ളയുടെ The Ivory Throne (ദന്തസിംഹാസനം)-ന്റെ വായനാനുഭവം..

1497-ൽ പോർച്ചുഗൽ രാജാവിന്റെ സഹായത്തോടെ വാസ്കോ ദ ഗാമ തടവിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു പറ്റം കുറ്റവാളികളുമായി ഇന്ത്യയിലെത്തുകയും, കാപ്പാട് കാലു കുത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അതിലൊരാളെ നീന്തിച്ചെന്ന് നാട്ടുകാരുടെ സ്വഭാവങ്ങളറിയാൻ പറഞ്ഞയക്കുന്നത് മുതലാണ് മനു. എസ്. പിള്ളയുടെ ‘ദന്തസിംഹാസന’ത്തിൽ (The Ivory Throne) ചരിത്രമാരംഭിക്കുന്നത്. ഈ ചരിത്രപുസ്തകം മഹാറാണി സേതുലക്ഷ്മി ബായിയുടെ ജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കി എഴുതിയതാണെങ്കിലും, നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പുള്ള തിരുവിതാംകൂർ രാജ വംശത്തിന്റെ വളർച്ചയും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയുമെല്ലാം വ്യക്തമായി കുറിച്ചിടുന്നുണ്ട്.

പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടു കൂടി നായർ പ്രമാണിമാരേയും വ്യത്യസ്ത ചെറു പ്രഭുക്കന്മാരേയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത് മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ കൂപകവംശത്തിന്റെ തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യസിംഹാസനം ബലപ്പെടുത്തി. വിവിധ രീതിയിലുള്ള ആക്രമണങ്ങളുടേയും നിഷ്ടൂരമായ കൊലപാതകങ്ങളുടേയും പിടിച്ചടക്കലിന്റേയും ഫലമായി പ്രജാ മനസ്സുകളിൽ വില്ലൻ പരിവേഷത്തിനുടമയായ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ, ‘ഹിരണ്യ ഗർഭ’ത്തിലൂടെ തന്റെ ജാതി ഉയർത്തുകയും, ‘തൃപ്പടിദാന’ത്തിലൂടെ രാജ്യം പത്മനാഭ സ്വാമിക്ക് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്, താനൊരു പത്മനാഭ ദാസനായി രാജ്യഭരണം നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും രാജ്യം പത്ഭനാഭന്റേതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ജനങ്ങൾ ചെറിയ രീതിയിൽ അവർക്കെല്ലാം ദൈവീക പരിവേഷം നൽകിയതിലുപരി, സ്നേഹവും ബഹുമാനങ്ങളും നൽകിത്തുടങ്ങുന്നു.

മരുമക്കത്തായ സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്ന തിരുവിതാംകൂർ രാജ കുടുംബം വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ കണ്ണൂരിലെ കോലത്തിരി രാജാവിന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും രാജകുമാരിമാരെ ദത്തെടുക്കുകയും, അവരുടെ മക്കളെ രാജ്യ ഭരണമേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുപോന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യത്തിൽ ചിത്രകാരനായ രാജാ രവിവർമ്മയുടെ പൗത്രിമാരായ സേതു ലക്ഷ്മി ബായിയും (സീനിയർ റാണി), സേതു പാർവതി ബായിയും (ജൂനിയർ റാണി) തിരുവിതാംകൂറിൽ ദത്തെടുക്കൽ പ്രക്രിയയിലൂടെ കൊട്ടാര പ്രവേശനം നടത്തുന്നതിലൂടെയാണ് ‘ദന്തസിംഹാസന’ ചരിത്രം സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പിന്നീട്, ഈ രണ്ട് ശാഖകളിലൂടെ തിരുവിതാംകൂർ രാജവംശം വളരുകയും, ജൂനിയർ റാണിയുടെ ശാഖ രാജഭരണം നടത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, സീനിയർ റാണിയുടെ ശാഖ രാജകീയ രീതിയിൽ നിന്നും വ്യതിചലിച്ച് വ്യത്യസ്ത ജീവിത രീതിയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നതും മനു. എസ്. പിള്ള വിവരിക്കുന്നു.

തന്റെ അഞ്ചാം വയസ്സിൽ ആറ്റിങ്ങൽ റാണിയായി ജീവിതമാരംഭിച്ച സീനിയർ റാണി, ശ്രീ പത്മനാഭദാസ ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ മഹാരാജാവിന്റെ നാട് നീങ്ങലിനെത്തുടർന്ന് തിരുവിതാം കൂറിന്റെ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതും, വിവിധ കർമ്മ പരിപാടികളിലൂടെ ഏഴു വർഷം കഴിവ് തെളിയിക്കുന്നതും ഗാന്ധിജിയുടെ തന്നെ പ്രശംസയേറ്റുവാങ്ങുന്നതുമെല്ലാം നന്നായി ചർച്ചചെയ്യുന്നുണ്ട്. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹ സമയത്ത് രാജ്യം ഭരിച്ചതിനാൽ തൊട്ടുകൂടായ്മയും തീണ്ടിക്കൂടായ്മയും ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചതോടൊപ്പം, ക്രിസ്ത്യാനിയായ ദിവാനേയും, മുസ്ലിമായ മജിസ്‌ട്രേറ്റിനെയുമെല്ലാം ഹിന്ദു രാജ്യത്ത് നിയമിച്ച് ശക്തി തെളിയിച്ചു. മരു മക്കത്തായം, മൃഗബലി, ദേവദാസി സമ്പ്രദായം എന്നിവ അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള നിയമം കൊണ്ട് വരികയും, ഗ്രാമ പഞ്ചായത്ത്, വോട്ടവകാശം, മറ്റു രാജ്യങ്ങളോടൊപ്പം കൊച്ചി തുറമുഖ നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കാളിയായും, കാർഷിക മേഖലയിലും ബാങ്കിങ് മേഖലയിലും സേവനങ്ങൾ കൊണ്ട് വരുന്നതിലും, സിനിമാ മേഖലയിലും വൈത്യുത പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നതിലെമെല്ലാം തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ‘ശംഘുമുദ്ര’ പതിപ്പിച്ചത് ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. അതിലുപരി, സ്ത്രീ ശാക്തീകരണത്തിന്റെ പാതയിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും, അതിൽ യൂറോപ്പിൽ നിന്നും വിദ്യാ സമ്പന്നരായ അധ്യാപകരെ നിയമിച്ചും, നിയമ സഭയിലേക്ക് സ്ത്രീകളെ നേരിട്ട് നോമിനേറ്റ് ചെയ്തും ‘തുല്യം ചാർത്തി’യ സംഭവങ്ങളും വിശദമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ന്യൂസ്‌പേപ്പർ റെഗുലേഷൻ നിയമത്തിലൂടെ തനിക്ക് ഏകാധിപത്യവും വഴങ്ങുമെന്നും സീനിയർ റാണി തെളിയിച്ചു.

1924-ൽ ജൂനിയർ റാണിയുടെ പുത്രൻ ശ്രീ ചിത്തിര തിരുനാൾ ബാല രാമവർമ്മ പ്രായപൂർത്തിയായതിനെത്തുടർന്ന് രാജ്യ ഭരണം തിരിച്ചു നൽകി ആറ്റിങ്ങൽ റാണിയായി ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, ശേഷം മഹാരാജാവിന്റേയും കവടിയാർ കൊട്ടാരത്തിന്റേയും ചില അസ്വാരസ്യ നടപടികളെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം ഈ പുസ്തകത്തിൽ വരച്ചു കാട്ടുന്നു. 1936 -ലെ ക്ഷേത്ര പ്രവേശന വിളംബര പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങൾ യുവാവായ മഹാരാജിനെക്കുറിച്ച് വാനോളം പുകഴ്ത്തുമ്പോഴും, ക്രിസ്ത്യൻ ജനസംഖ്യ വർദ്ധനവിനോടൊപ്പം ഹിന്ദു ജനസംഖ്യ കുറവിനെ ഭയന്നും, വിശാല ഹിന്ദു ഐക്യം ലക്ഷ്യമിട്ടും രാജാവും ദിവാൻ സർ സിപി രാമസ്വാമി അയ്യരും നടത്തിയ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമാണെന്ന മറ്റൊരു വശവും ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. അതിലുപരി, സർ സിപി രാമസ്വാമി അയ്യരുടെ കൂർമ്മ ബുദ്ധിയും, ഭരണ പാടവവും, നിശ്ചയ ദാർഢ്യവും എടുത്ത് കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കിരാതമായ ഭരണത്തിലൂടെ പുന്നപ്ര വയലാർ സമരങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതും, നെഹ്രുവിന്റെ ഭാരതത്തിൽ ലയിക്കാതെ നിന്ന് പാകിസ്ഥാനുമായി വ്യാപാര ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അവസാനം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയവും, ഭാരത സർക്കാർ പട്ടാളത്തെ ഉപയോഗിച്ച് ഹൈദരാബാദ് നൈസാമിനെ ഒതുക്കിയത് പോലെ യുദ്ധ സന്നാഹങ്ങൾ ഒരുക്കുമെന്ന വിചിന്തനവുമെല്ലാം തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്തെ സർദാർ വല്ലഭായ് പട്ടേലിനെ ഏൽപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാവുന്ന സാഹചര്യവും ‘പ്രിവിപഴ്സ്’ സ്വീകരിക്കുന്നതും ചരിത്രത്തിലിടം നേടി.

കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിലെ ജനനം, ആർഭാട ജീവിതം, മരുമക്കത്തായം, നാട് നീങ്ങൽ, ദത്തെടുക്കൽ, ഭരണം, ഭരണക്കൈമാറ്റം, രാജ കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ കുശുമ്പ്, അന്തസ്സ്, കൂടോത്രം, ആഭിചാരം എന്നിവയെല്ലാം വ്യക്തമാക്കുന്നതോട് കൂടി, ഇന്ന് രാജ കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു ശൃംഖല മാത്രം പഴയ പ്രൗഢി കാത്ത് സൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ വേറെ ജീവിത മാർഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും എഴുത്തുകാരൻ വിലയിരുത്തുന്നു. ബ്രാഹ്മണ്യത്തിൻറെ മൂർദ്ധാവസ്ഥയിലും നായർ സമൂഹത്തിന്റെ ഉരുക്കു മുഷ്ട്ടിക്കിടയിലും ഈഴവ സമുദായത്തിന്റെ ഉയർച്ചയും കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക- രാഷ്ട്രീയ മണ്ഡലങ്ങളിലെ മാറ്റങ്ങളും കൃത്യമായി വരച്ച് കാട്ടുന്ന ഇത് ചരിത്രാന്വേഷികൾക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും ഉതകുന്നതാണ്. പഴയകാല ചരിത്ര നിർമ്മിതികളിൽ നിന്നും ചരിത്രകാരിൽ നിന്നുമെല്ലാം തീർച്ചയായും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്ന ഈ പുസ്തകം ഇക്കാലത്ത് ഏവരും വായിക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ്.

പാക്കിസ്ഥാനി വിഭവം

‘മുഹ്‌സിൻ, നിനക്ക് ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കാം’

എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചകളിലും വൈകുന്നേരം സാഹിദ് ഹുസൈൻ ഭായ് അയക്കുന്ന സന്ദേശമാണിത്. രാത്രി ഒൻപത് മണി ആവുന്നതോട് കൂടി അദ്ദേഹം ഒരു പാത്രത്തിൽ ചോറും ഇറച്ചിയുമെല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തി, നല്ല ഭംഗിയിൽ പച്ചക്കറികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പാക്കിസ്ഥാനി വിഭവം എനിക്ക് നൽകും. അദ്ദേഹവും ഭാര്യയും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വിദ്യാർത്ഥികളാണ്. അദ്ദേഹം സ്റ്റാറ്റിറ്റിക്‌സ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥിയും, ഭാര്യ ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദാന്തര ബിരുദവുമാണ്. പാകിസ്ഥാനിലെ ഷിയാ മുസ്ലിം വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നവരാണിവർ. അത്കൊണ്ട് തന്നെ, എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചകളിലും നോമ്പെടുക്കുകയും, പ്രത്യേകം ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കലും ഇവരുടെ പതിവാണ്. എനിക്ക് മാത്രം ഭക്ഷണം നൽകുന്നതിനെ കുറിച്ച് പലപ്പോഴും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

‘നീ ഇവിടെ ഒറ്റക്കാണല്ലോ. നിനക്ക് ഹലാൽ ഫുഡ് കിട്ടാൻ പ്രയാസമാണ്. ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കുമ്പോൾ നിന്നെയും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് മാത്രം’.

ഇതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള മറുപടി. ശെരിക്കും, നമ്മുടെ നാടൻ കോഴിക്കറിയുടെ രുചിയൊക്കെയുള്ള ഈ ഭക്ഷണം എന്റെ ശിഷ്യൻ റിച്ചാർഡിനും വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. ഇത് കഴിച്ച് തുടങ്ങിയതിന് ശേഷം അവനും സ്വന്തമായി പാചക പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങി.

കഴിഞ്ഞ വർഷം ഡോ. ഹുസ്സൈൻ ഭായിയും, ഭാര്യയും, അഞ്ചു വയസ്സുകാരൻ മകൻ മുസ്തഫയും അവരുടെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി ഇസ്‌ലാമാബാദിലേക്ക് മടങ്ങി.

പാകിസ്ഥാനിൽ ഡോ. സാഹിദ് ഹുസൈൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന കോളേജിലെ അധ്യാപകനാണ് പ്രിയ സുഹൃത്ത് വാജിദ് അലി. ഞങ്ങളുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ഹുസ്സൈൻ ഭായിയുടെ അതേ ലാബിൽ തന്നെയാണ് അവൻ ഗവേഷണം നടത്തുന്നത്. ഏകദേശം ഞാനും അലിയും ഒരേ കാലത്ത് ഇവിടെ വന്നവരാണ്. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളിൽ എന്നെ സഹായിച്ചൊരു വ്യക്തികൂടിയാണ് അലി. ആദ്യമായി ഈ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഒരു സഹോദരനെപ്പോലെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും, സ്ഥലങ്ങളുമെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിലാക്കി തരുന്നതിൽ അവനെ പ്രത്യേകം അഭിനന്ദിക്കണം. അത്രമേൽ സഹായം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിലുപരി, ചൈനീസ് ക്ലാസ്സിലും മറ്റും ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചവരും പരീക്ഷയിൽ പരസ്പരം സഹകരിച്ചവരുമാണ് ഞങ്ങൾ (പ്രത്യേകിച്ച് ചൈനീസ് പരീക്ഷയിൽ!). ഇവിടെ ഒരുപാട് പാക്കിസ്ഥാനികളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സംസാരത്തിലും പ്രവർത്തിയിലും വളരെ സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുന്നവരാണ് അലിയും സാഹിദ് ഭായിയും. അത്കൊണ്ട്, അവരുടെ സ്നേഹത്തിനും സൗഹൃദത്തിനുമെല്ലാം കൂടുതൽ വ്യത്യസ്തത തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ വർഷം, അലിയുടെ ജോലി സംബന്ധമായി അവനും നാട്ടിലെ കോളേജും തമ്മിലുള്ള കേസ് കോടതിയിൽ വിജയിച്ചു. അലിക്ക് നഷ്ട്ട പരിഹാരത്തോടെ സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിച്ചു. കോടതി വിധി പ്രകാരം എത്രയും പെട്ടെന്ന് ജോലിയിൽ തിരികെ പ്രവേശിക്കേണ്ടതിനാൽ അവൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. പിന്നീട് കൊറോണക്കാലമായി. ഓൺലൈനിൽ PhD തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഇവിടെ വരാനായിരുന്നു പ്രൊഫെസ്സറുടെ നിർദേശം. അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ കൂടി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലേക്ക് അവന് വരേണ്ടി വന്നു. ഇത്തവണ തിരിച്ച് പോകുമ്പോൾ ഹുസൈൻ ഭായിയെ പോലെ ഡോ. വാജിദ് അലിയായിട്ട് വേണം വിമാനം കയറാൻ.

അങ്ങനെ, ഒന്നര വർഷത്തിന് ശേഷം 21 ദിവസത്തെ ക്വാറന്റൈൻ പൂർത്തിയാക്കിയ പ്രിയ സുഹൃത്ത് അലിയെ വീണ്ടും ഇന്ന് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടി. കൂടെ, റിച്ചാർഡ് എടുത്ത ഹുസൈൻ ഭായിയുടെ പാകിസ്ഥാനി വിഭവത്തിന്റെ ഫോട്ടോയും ചേർക്കുന്നു.

പാമ്പും ആമയും എലിയും അവരുടെ ഓമനകൾ

Tags

, ,

2006 മുതൽ അമേരിക്കയിലെ മൃഗസംരക്ഷകയും എഴുത്തുകാരിയുമായ കൊല്ലീൻ പൈഗാണ് വളർത്തുമൃഗങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യത്തിനു വേണ്ടി ഒരു ദിനം ആചരിക്കണമെന്ന് ലോകത്തോട് പറഞ്ഞത്. അതിനായി ഏപ്രിൽ 11 തെരഞ്ഞെടുത്തു. സമൂഹത്തിലെ വിവിധ തുറയിലുള്ളവർ എഴുത്തുകാരിയെ പിന്തുണച്ചു. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ഇത്തരം മൃഗങ്ങളെ ദത്തെടുക്കാൻ ആഹ്വാനംചെയ്‌തു. കുറച്ചു വർഷത്തിനകം ഈ ദിനം ഏറെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. ഇന്ന് ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ മൃഗസ്‌നേഹികൾ ഈ ദിനം ദേശീയ വളർത്തുമൃഗ ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു. അനാഥമായി നടക്കുകയും, മനുഷ്യരുടെ പീഡനങ്ങൾക്ക് വിധേയരാകേണ്ടി വരികയും ചെയ്യുന്ന മൃഗങ്ങളെ പരിപാലിക്കാനും, അവയ്‌ക്ക് ഭക്ഷണവും മറ്റും ഒരുക്കിക്കൊടുക്കാനും ഓരോരുത്തരും മുന്നിട്ടിറങ്ങണമെന്നാണ് കൊല്ലീൻ പൈഗിന്റെ ഭാഷ്യം. ഇതുതന്നെയാണ് ഈ ദിനാചരണത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും.

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ആന, പട്ടി, പൂച്ച, വിവിധ പക്ഷികൾ എന്നിവയെല്ലാം വീടുകളിൽ വളർത്തുന്നത് സാധാരണമാണ്. ഒരുകാലത്ത് പാമ്പ്, കുരങ്ങ് പോലുള്ളവയെ മനുഷ്യരുടെ നിത്യവേതനത്തിന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്ന് അവ നിയമം മൂലം നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ അവസരത്തിൽ നമുക്ക് കൗതുകമാകുന്ന ചില പെറ്റുകളെ കാണാം..

പെരുമ്പാമ്പിനെ വളർത്തുന്ന മാക്സ്

തയ്‌വാനിൽ ബയോസയൻസിൽ ബിരുദ വിദ്യാർഥിനിയാണ് മാക്‌സ്. കുറച്ചു മാസങ്ങളായി അവൾ പെരുമ്പാമ്പിനെ തന്റെ വീട്ടിൽ വളർത്തുന്നു. സാധാരണ വീടിന്‌ പുറത്തേക്കോ കോളേജിലേക്കോ പോകുമ്പോൾ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് പെട്ടിയിൽ തന്റെ പാമ്പിൻ കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. വീട്ടിൽ കൂടുതൽ സ്ഥല സൗകര്യത്തോടെ വലിയൊരു പെട്ടിയും, വെള്ളപ്പാത്രവുമെല്ലാം. ആഴ്‌ചയിൽ രണ്ട് എലികളാണ്‌ ഭക്ഷണം. മാക്‌സ്‌ വീട്ടിലോ കോളേജിലോ ആകുന്ന ചില സമയങ്ങളിൽ പാമ്പിനെ തുറന്നുവിട്ട്‌ ഇഴയാൻ അനുവദിക്കും. വിഷമില്ലാത്തത് കൊണ്ടും അപകടകാരിയല്ലാത്തതിനാലും, പാമ്പിനെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നതിലും താലോലിക്കുന്നതിലും പ്രശ്നങ്ങളില്ലെന്ന്‌ മാക്‌സ്‌ പറയുന്നു..

ആമകളെ ഇഷ്ട്ടപെടുന്ന വാൻ-ഞ്ഞൂൻ

വിയത്‌നാം സ്വദേശിനിയായ എൻജിനീയറിങ്‌ ബിരുദ വിദ്യാർഥിനി വാൻ-ഞ്ഞൂനിന് ആമകളോടാണ് പ്രിയം. തന്റെ പഠനത്തിനിടയിലും ആമകളുടെ കൂടെ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഓരോ ദിവസവും അവയെ കുറച്ച് സമയം സ്വതന്ത്രമായി ക്യാംപസിലെ പുൽമേടുകളിൽ തുറന്നുവിടും. അവ ഏതെങ്കിലും മാളത്തിലേക്കോ പൈപ്പിനുള്ളിലേക്കോ പോകുന്നത്‌ തടയാൻ അവൾ ജാഗ്രത കാട്ടും. ആമകളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ തന്റെ മാനസിക പിരിമുറുക്കം ഇല്ലാതാകുമെന്ന്‌ വാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു..

ഖാനിന്റെ ആൽബിനോ എലി

ഇന്ത്യക്കാരനായ ഖാൻ ഇഹ്സാനിന്റെ ഓമനയാണ് ബബ്ലു എന്ന ഒന്നര വയസ്സുകാരൻ ആൽബിനോ എലി. പകൽ സമയങ്ങളിൽ ഉറക്കവും വൈകുന്നേരം കൂടുതൽ ഉന്മേഷവാനുമായ ഈ മൂഷികൻ വെജിറ്റേറിയനാണ്. ചോക്ലേറ്റും ഫലങ്ങളുമെല്ലാം കഴിക്കും. രാത്രി ഏഴോടെ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കി സജീവമാകുന്ന ബബ്ലുവിന് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഓടിക്കളിക്കാനാണിഷ്‌ടം.

ജീവശാസ്ത്ര ലാബുകളിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് വിവിധ ജീവജാലങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കുരങ്ങ്, പെരുച്ചാഴി, എലി, മുയൽ, വവ്വാൽ പോലുള്ളവയും ഹൈഡ്ര, വിവിധ വിരകൾ, ഈച്ച, സീബ്രാഫിഷ് പോലുള്ള ചെറിയ ജീവികളെയുമെല്ലാം വളരെ കരുതലോടെ വളർത്തുന്നു. എങ്കിലും അവയെ തങ്ങളുടെ പഠനത്തിനുപയോഗിക്കുന്നവ എന്നതിലുപരി അമിത സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളോ ആത്മബന്ധങ്ങളോ പാടില്ലെന്നാണ് പൊതുതത്വം. അവയ്‌ക്ക് ഭക്ഷണം, വെള്ളം, നല്ല രീതിയിലുള്ള ചുറ്റുപാടുകൾ എന്നിവ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിശ്ചിത സമയം മാത്രമേ അവയ്‌ക്ക് ആയുസ്സുണ്ടാകാറുള്ളൂ.

ദേശാഭിമാനി വാരാന്തപ്പതിപ്പ് (11/04/2021)